Niet een keer, maar vele keren, en elke dag weer kan je een verschil maken in de manier waarop je wilt leven. Met elke keuze bepaal je hoe je je eigen leven wilt leiden.
Al vanaf je kindertijd worden je gedragsregels en overtuigingen van anderen, zoals je ouders, je wetenschappelijke maar ook geestelijke leraren, de vrienden die je kiest in die omstandigheden, opgelegd. De cultuur waarin je leeft, met zijn regels en wetten, overtuigingen en zienswijze wordt je van jongsafaan aangereikt, en zelfs ook opgelegd. Wanneer je opgegroeid bent tot een volwassen denkend persoon, zit alles in je leven en denkpatroon verankerd. Want wanneer je je anders gedroeg - werd dat bestraft - en goed 'gedrag' werd beloond. En wie wil nou niet beloond worden.
De angst voor afwijzing zit er dus behoorlijk goed in, totdat je komt in de periode (pubertijd), waarin je eigenlijk bedenkt dat bepaalde gedragingen helemaal niet bij je horen. Je begint zelfstandig te voelen, te denken, wat zich ook uit in je gedrag. Je begint een verschil te maken met de omgeving waarin je bent opgegroeid. Niettemin blijf je nog steeds gevoelig voor invloeden, ook van buitenaf. Maar hoe kom je erachter, wat wél bij je hoort, en wat niet?
De tijd is aangebroken waarin we zélf proberen onze eigen keuzes te maken; de periode waarin we we onze eigen normen en waarden bepalen. Hiervoor heb je moed nodig, om de zogenaamde 'opgelegde' overtuigingen eens kritisch onder de loep te nemen, en erachter te komen wie je bent, of hoe je eigenlijk wilt zijn, zonder afbreuk aan je zelf te moeten doen. Zonder angst, zonder schuldgevoelens of schaamte, zonder het gevoel hiervoor te moeten boeten!
Want weet wel, dat je mag zijn die je bent. Ontrouw aan je zelf levert een volkomen verwrongen beeld van jezelf op, waarmee je op den duur onmogelijk kan samenleven: een andere ik dan jezelf. En iedereen, zonder uitzondering, verbergt zich achter een zogenaamd 'sociaal masker'. Maar onze grootste angst is niet het sterven, maar het leven, om te zijn wie je bent en wat je bent - zonder je zorgen te maken over het feit hoe anderen over je denken
Dit betekent uiteraard niet, dat je je zonder meer - bijvoorbeeld excessief - kan gedragen (zoals buiten proporties gegroeide jaloezie of haat). Het is juist van groot belang dit soort emoties in jezelf te herkennen, te kunnen accepteren dat je ze hebt (emoties zijn menselijk), en te kanaliseren en ervoor te zorgen dat deze emoties niet leiden tot 'demonisch' gedrag (woede, haat, agressie) of juist zeer introvert gedrag (door angsten geleid).
Onderzoek dan bijvoorbeeld ook waarom je dit gedrag vertoont en wat je hieraan kunt doen, voordat het je leven gaat beheersen. Want dat is de keuze die je maakt: leven in de hel - of wil je liever kiezen voor leven in harmonie met de mensen waar je van houdt. Doe er iets aan.
Er zijn genoeg handvaten die je kunnen helpen. Buiten proporties gegroeide emoties worden in het sjamanisme gezien als demonen, die je leven gaan beheersen, traumatiseren. Je doet het niet alleen jezelf aan, maar ook anderen. In het sjamanisme is er dan sprake van 'lost soul' (je hebt iets gedaan, of juist iets niet gedaan waarvan je achteraf spijt krijgt).
Een van onze belangrijkste beweegredenen om te leven is onze zoektocht naar schoonheid in alles en in onszelf. Het is bepalend voor de positieve keuzes in ons leven. Maar soms moeten we door de donkere kant heen naar de schoonheid zoeken om ons daarop te kunnen en willen focussen, voordat we weer een positieve draai aan ons leven kunnen geven.
Het hoeft ook niet alleen schoon, lief en zoetsappig te zijn, als we ons maar geaccepteerd voelen zoals we zijn door onze omgeving. Zijn wie je bent, is met alle conditioneringen die je vanaf je geboorte meekrijgt, het moeilijkste wat er is. Eerst is het belangrijk jezelf goed te kennen en te weten wat voor jou geldt en belangrijk is. Soms zijn we verblind door alle richtlijnen en regels en visies die ons zijn aangeleerd. En laat ik dit zeggen, niets is mooier dan heel goed te weten hoe je zelf in elkaar zit. En hoe je je eigen donkere kanten een wending kunt geven, en kunt beheersen, om te voorkomen dat ze een eigen leven gaan leiden.
Aanleiding voor mijn overdenkingen waren een aantal heftige voorvallen in mijn leven die mij confronteerden met mijn slechte eigenschappen, als drift en ongeduld, die ook kunnen leiden tot woede, irritatie, en waarvan ik mij in de loop van mijn leven afvroeg waarom ik mij zo gedroeg.
De aanleiding was duidelijk, maar hoe moest ik er toch mee omgaan. Zelfbeheersing is het eerste wat je jezelf aanleert wanneer je volwassen wordt. Maar de erkenning en acceptatie is toch een ander proces, waarin je terechtkomt, wanneer je je bewust wordt, waarom je deze driftbuien, woede-aanvallen en irritaties hebt. Wanneer je bekend bent met het Reikisysteem van Mikao Usui, kan je mediteren op de vijf leefregels, die je bewust maken van het 'waarom' van je donkere kanten. Maar het vereist wel een grote openheid en eerlijkheid naar jezelf toe.
Voor mij ook een aanleiding om handreikingen te geven voor diegenen die zich in dit proces herkennen, en er ook mee aan de slag willen gaan.
Zie hiervoor ook mijn weblog http://inverbindingstaan.blogspot.com
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten