Tijdens mijn staat van dromen naar wakker worden is Iwan onophoudelijk tegen mij aan het praten, alsof hij ook heel reëel en duidelijk aanwezig is. Het is zijn stem en zijn woorden die ik hoor, met antwoorden maar ook vragen, waarvan ik mij niet meer specifiek herinner, wat hij precíes heeft gezegd. Het enige wat me nu nog bijstaat, is het geluid van zijn stem. Het enige wat ik nog weet is dat hij me gelijk gaf en zich verontschuldigde dat hij niet was gekomen bij mij thuis, toen ik hem aanbood te helpen. Hij was zich er terdege van bewust dat hij vooral het laatste halfjaar nog alleen maar leefde met zijn stemmen. In mijn dromen legt hij alles uit, en smeekt hij om hulp. Het is een poos stil, maar ik voel zijn aanwezigheid, alsof hij bij mij op de rand van het bed zit. Zijn stem klinkt nog na in mijn oren als ik wakker word.
Ik sta verward op, drink een half flesje koud water uit de koelkast en duik mijn bed weer in. Het doordringende geluid van de telefoon wekt mij uren later uit mijn slaap. In de verte hoor ik Johan praten. Slaapdronken zit ik op de rand van het bed en zie dat er een kopje thee klaarstaat. De thee is al koud. Ik drink het toch op, al was het alleen al om mijn dorst te lessen. Ik realiseer me dat ik in de afgelopen uren niet meer over Iwan heb gedroomd, noch zijn aanwezigheid heb gevoeld. Het is stil om me heen, met alleen de stem van Johan op de achtergrond.
zaterdag 9 febr08
Het is ook nog zo kort geleden dat wij vernamen dat Iwan dood is. Volgens de politie heeft hij zeker een maand in het water gelegen, toen hij maandag 28 januari 2008 om 15:22 uur in de Zaan werd gevonden. Het is of alles stilstaat, onwerkelijk, een droom, een film die aan je voorbijgaat. De begrafenis in Zaandam op 1 februari 2008 was zeer liefdevol, met al zijn familie leden en vrienden. De speech... zijn woorden! De muziek... zijn keuze! Het leek alsof hij zelf de regie in handen had.
En dat is wat me vasthoudt in een gedachtenstroom die niet meer stopt en onophoudelijk doorgaat. Ik ga ermee naar bed, het speelt door in mijn dromen, en ik sta er mee op.
De droom over Iwan staat me nog duidelijk voor de geest. Nog steeds hoor ik zijn stemgeluid. Ik begin me toch af te vragen of ik nog iets anders kan doen voor zijn zielerust.
Zijn zusje heeft mij verteld dat Iwan tijdens de condoleance vooraf in het Uitvaartcentrum in wit licht is gezet door alle aanwezigen, zonder uitzondering, in een kring om zijn kist heen, met de handen in elkaar. Iwan heeft mij ooit verteld dat zijn zus spiritueel was en ik voelde mij hier dan ook echt heel dankbaar voor.
Zij vertelde mij ook dat zij Iwan heeft gesproken. Hij wekte de indruk, zo zei ze, dat hij nog niet van plan was weg te gaan. Hij had nog veel te veel te doen.
zondag 10febr08
Sinds eergisteren heb ik de moed gevat om in Het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven van Sogyal Rinpoche te onderzoeken, of er nog andere mogelijkheden zijn om overledenen na hun dood te kunnen helpen. En of er speciale hulp verleend kon worden aan mensen die een plotselinge, onverwachte dood zijn gestorven, ongeacht op welke wijze. In ieder geval kan je hier wel spreken over een plotselinge en redelijk gewelddadige dood, zoals het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven het omschrijft.
Uit mijn onderzoek in het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven worden onze uitspraken over karma bevestigd; uitspraken over karma die ik eind november 2007 met Iwan heb besproken, toen hij nogal depressief bij me langs kwam. De term zelfdoding kwam aan de orde en wij bespraken dit in die zin van: "Je weet toch wel, dat zelfdoding geen einde maakt aan je problemen en dus niet de oplossing is die je zoekt? Je weet ook wel dat dit weer karma is, wat je opbouwt en je onopgeloste karma weer in een volgend leven meeneemt?" Dat wist Iwan en hij was het ook roerend eens met me, dat het altijd beter was om je karma te zuiveren in het leven waarin je je nu bevindt. Zijn eigen woorden notabene.
Of hij daarvoor nog de kracht had......? Wij hadden het daarna over India, waar hij - na verkoop van zijn boot - is geweest, o.a. Goa en Anjuna Beach. Daar was hij heel erg gelukkig, zoals hij dat kon zeggen: "India was te gek", een plek waar hij altijd zou willen zijn. En ik heb toen getracht hem duidelijk te maken, dat dit dan toch één van de vele mooie plekken op deze aardbol was, waar hij wilde en kon zijn, als hij maar wilde vechten. Eerst zijn problemen hier zien op te lossen! De wereld was gelukkig toch nog niet helemaal verrot! Een woord dat hij graag gebruikte om zijn afkeer van déze wereld uit te drukken. Hij voelde zich verrot, de wereld was verrot, en zijn meeste vrienden waren uit zijn leven verdwenen. Hij was heel eenzaam, een beetje bitter, eigenlijk meer moedeloos en uitermate moe van de strijd die hij - uit den treure - met veel goede moed en toch wel volharding - in de afgelopen jaren moest voeren. Zo kende ik hem nog niet. Hoe diep hij er soms ook wel eens inzat, hij bleef optimistisch en had altijd weer nieuwe plannen wanneer oude projecten (fietsenstalling in Amsterdam op de Overtoom) mislukten. Ik dacht op dat moment dat met veel aandacht en oppeppen van zijn wilskracht hij er wel weer uit zou komen. Voor de komende maandag spraken wij af, dat hij weer bij me kwam eten, en dan zou ik Dion ook uitnodigen. "Wie weet kunnen we je een Reikibehandeling geven," stelde ik hem voor. Dat vond hij best wel een goed en zelfs fijn idee. Met een gevulde maag, een gevulde tas vol levensmiddelen ging hij weer vol goede moed naar huis. Zo leek het in ieder geval wel.
Maandag kwam Iwan niet opdagen. Dinsdag is Dion naar hem toe gegaan. Iwan zei al voordat Dion erover begon dat hij de afspraak met mij had vergeten, maar voegde daaraan toe: "Maar Cisca begrijpt dat wel". Hij zou wel contact met me opnemen, als hij zover was. Dat is niet gebeurd. Ik realiseerde me toen dat hij misschien wel helemaal niet op die manier geholpen wilde worden. Dus ik wachtte op zíjn initiatief. Het was belangrijk dat hij er 100% achter stond. Ik kon het ook niet opbrengen bij hem langs te gaan. Ik wachtte wel. Bovendien ging Dion al elke week bij Iwan langs. Dion zag Iwan voor het laatst op 23 december. En ook van Gideon hoorde ik dat hij elke week één of twee keer langs ging om te kijken of alles goed was. Niet dus...
maandag 11febr08
Vandaag heb ik mij heel goed voorbereid op wat ik van plan was te gaan doen, met behulp van Het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven. Ik heb een intentie opgesteld, opgedragen aan Iwan en een andere uitvoering van de mantra Om Mani Padme Hum (zie onderaan) opgezocht op youtube om te oefenen met zingen. Vandaag wil ik naar de plek waar Iwan is gestorven. Sogyal Rinpoche zegt in zijn boek, dat degenen die een gewelddadige of plotselinge dood zijn gestorven - bijzonder dringend hulp nodig hebben. Slachtoffers van moord, zelfmoord, ongelukken of oorlogen kunnen gemakkelijk in hun angst, lijden en verwarring verstrikt raken of in de feitelijke doodservaring blijven steken en daardoor niet bij machte hun reis door de bardo's (overgangssituatie) naar wedergeboorte te vervolgen. Hij zegt: "Wanneer je de beoefening van de pohwa (1) voor hen doet, doe het dan zo intens als je kunt."
Drie maanden lang heb ik elke maandag (de dag waarop hij is gevonden) vanaf 15:30 uur mij verbonden met Reiki en Iwan in het licht gezet. En elke 49e dag na zijn overlijden, een tijdstip die we alleen maar kunnen vermoeden, zal ik een pohwa doen voor de plek, waar hij is gevonden en vermoedelijk is gestorven. Ik ga daarbij uit van 31 december 2007 als dag van overlijden. De eerste pohwa doe ik op 18 februari 2008, om 15.30 uur voor de plek waar hij is gestorven.
Het is nooit te laat om iemand die gestorven is te helpen, ongeacht hoe lang hij al dood is, zo staat het geschreven op blz 287 van Het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven.
(1) Pohwa is een beoefening van yoga en meditatie die eeuwenlang is gebruikt ter voorbereiding op de eigen dood en om anderen bij te staan in het sterven. Het is een bewustzijnsoefening. Er zijn verschillende soorten pohwa's, overeenkomstig de capaciteit, ervaring en training van degene(n) die de pohwa uitvoeren. Ook kan de stervende zelf, indien hij zich daartoe goed heeft voorbereid, een pohwa beoefenen op het moment van de dood. De beoefening van pohwa voor slachtoffers van moord, zelfmoord, ongelukken of oorlogen dien je zo intens als je maar kunt uit te oefenen. Stel je voor dat van de boeddha's of goddelijke wezens (bv. Jezus, Maria) geweldige lichtstralen uitgaan, die hiermee al hun mededogen en zegeningen schenken. En visualiseer dat dit licht de overledene doorstroomt en hem volledig loutert en hem van de schok en de pijn van zijn dood bevrijdt en hem diepe, blijvende vrede schenkt. En stel je dan zo intens en oprecht mogelijk voor dat de overledene in licht oplost en dat zijn bewustzijn, dat nu is genezen en vrij van lijden, opstijgt en onlosmakelijk en voor eeuwig in de wijsheidsgeest van de boeddha's of goddelijke wezens opgaat.
dinsdag 12 febr 2008
Vandaag vertelde de fysiotherapeut, die mij al jaren behandelt, dat er een mis is voorgedragen in de R.K. Parochie St. Jozeph in Kogerveld voor Iwan. Hij dacht dat ik het had gedaan, omdat ik dat ook vorig jaar voor mijn moeder had gedaan. Ik zei hem dat vermoedelijk zijn moeder of zijn zus dit voor hem heeft gedaan voor zijn zielerust.
Ik was ook heel erg blij met dit bericht. Iedereen is op zijn of haar manier bezig te zorgen voor de zielerust van Iwan. Het is voor de gemoedsrust van Iwan van essentieel belang dat de nabestaanden, d.w.z. zijn familie en al zijn vrienden, harmonieus met elkaar omgaan. En iedereen elkaar ook daarin aanmoedigt en inspireert.
Ook is het belangrijk in deze periode na zijn overlijden alles wat maar goed is te doen voor Iwan, of in naam van Iwan. Zet Iwan in het licht; bid voor hem; doe in zijn naam donaties aan bijv. noodlijdenden; stuur een bol van stralend wit licht naar de plek waar hij is gevonden en vermoedelijk gestorven; zing de mantra mee van OM MANI PADME HUM of OM MANI PÈMÉ HUM; brand kaarsen voor hem; zend op het moment dat hij genoemd wordt of in je gedachten komt, onmiddellijk een goede boodschap of gedachte naar hem. En voor alles vergeef hem, als er onmacht, boosheid, woede in je opwelt. Vergeef hem asjeblieft! Ook jezelf! En als je ingewijd bent in Reiki, Shambala of andere energie, stuur de energie naar Iwan, maar ook naar jezelf. Verdriet hebben mag best, is goed, maar praat jezelf geen schuldgevoelens aan, want alles had zo moeten lopen zoals het is gelopen. Iwan heeft mogelijkheden genoeg gehad, ook door joú aangegeven, maar zijn keuze is nu gemaakt. Leg je daar bij neer. Laat schuldgevoelens, boosheid los, accepteer, vergeef, want al het mogelijke is gedaan! Zijn levenscirkel is rond.
Ocean of SamsaraPohwa data: elke 49e dag
18 februari 2008 (1e)
7 april 2008 (2e)
26 mei 2008 (3e)
14 juli 2008 (4e)
1 september 2008 (5e)
20 oktober 2008 (6e)
8 december 2008 (7e)
OM MANI PADME HUM
Geen opmerkingen:
Een reactie posten