In de Stilte van de Nacht (Bart van der Nagel)

O God,
in de stilte van de nacht kom je tot ons.
Niet als een verschrikking,
maar als een weldadig visioen,
een droom die we steeds weer willen dromen.

In de stilte van de nacht voelen we dat je er bent.
Wij die je nodig hebben,
die niet ophouden je te roepen.
Je verwarmt ons met je adem.
Je luistert naar onze gebroken verhalen.
Al onze verlangens spreken we uit.
Wij die zoveel van het leven verwachten,
maar keer op keer werden teleurgesteld.
Wij die zoveel hadden willen meemaken,
maar het ging allemaal aan ons voorbij.
Het liep anders.

In de stilte van de nacht
luister je als een vriend
met een oneindig geduld.
je verwijt ons niet dat alles onze schuld is,
dat we maar beter hadden moeten luisteren.
Nee, je kust ons en droogt onze tranen,
en je zegt met zoveel warmte in je stem:
' laten we opnieuw beginnen.'

In de stilte van de nacht
zien we door alle tranen heen jouw gezicht.
We ervaren iets van jouw koninkrijk.
Je daalt neer op de aarde.
Je wordt mens onder de mensen.
Je wordt een vriend.
Jij leert ons onze zegeningen te tellen:
de liefde en vriendschap van mensen,
hun zorg en betrokkenheid.
In zo'n nacht weten we wat het is
jou te kennen.
Deze nacht is een heilige nacht.

Amen